Pagkakaroon ng maagang pamilya

                                  

                                                                   Pagkakaroon ng maagang pamilya

Hindi handa at maagang 
nagkaroon ng anak si Marinel Merano.












Dahil sa tulong ng kanyang mga mahal sa buhay ay naging matatag siya para harapin ang tunay na hamon ng buhay.





















Ngayon ay 3 taong gulang na ang anak niyang si Matt Jhoriel.




Ginawa niyang inspirasyon ang anak niya upang magsikap sa buhay.





Upang masustentohan ang pangangailangan niya at ng kanyang anak  ay kasalukuyan siyang nagtratrabaho sa isang cigarette company.






Abala man sa trabaho ay tinitiyak niyang mag karoon ng oras para sa mahal niyang anak.



     







Kahit anong mangyari ay mananatili siyang matatag. 

This is Me

                                                         This is Me

                  Ako si Marlyn July 13,1999 ako ipinanganak.Ngayon ay labing pitong gulang na ako.Ang taas ko ay 160cm at tumitimbang na 48 kilo.Sabi ng ilang kamag-aral ko,payat daw ako pag naka-uniporme.

         Kapag naka-free style naman ay mukha akong mataba.Dahil pansinin sa aking katawan ay ang aking balakang hanggang hita dahil mataba konting lagnat at sipon lang ang aking nararamdaman nitong lumipas na linggo.

        Noong nasa elementary pa lang ako ay napansin ng magulang ko ang paninilaw ng mata at balat.Nang ipa-check up nila ako ay nalaman nga na mayroon akong sakit sa atay.Ayon sa doktor nakuha ko daw ito sa aking mga kinakain tulad ng isaw na madalas kong kainin noon bago umuwi sa bahay.

         Lumipas ang buwan ay gumaling ako sa sakit ko,kaya ngayon ay hinda na ako masyadong kumakain ng mga street food.Nitong nakaraang buwan ay nagsagawa ng CEFIlympics sa aming school.Isa ako sa sasayaw sa mob dance.May steps sa sayaw namin na nakaluhod kaya nagkaroon ng bukol sa tuhod ko at hanggang ngayon ay hindi pa rin  bumabalik sa dati.

        Dahil sa pagkakasakit ko noon ay hindi ako nakasali sa gusto kong isport:ang badminton.At isa pa ay madaling mapagod ang katawan ko at hindi sanay sa mga takbuhan.Kaya hindi ko masasabi na malakas ang katawan ko.

           Noong grade 6 ako ay nagkaroon sa amin ng programang (D.A.R.E)Drug Abuse Resistance Education. Pagkatapos ng flag ceremony ay pupunta na kami sa klaseng ito.Tinuturuan kami tungkol sa mga ipinagbabawal na gamot,na hindi dapat gawin dahil nakakasira ito ng buhay.

       Marami rin akong kahinaan;isa dyan ay ang pagsasabi ng ilan bagay na hindi maganda sa akin tulad ng nangyari sa akin na masama ang comment ng isang kaibigan tungkol sa aking sinulat.Hindi ko naman siya masisi dahil alam kong sinabi nya ay tama at dapat kong gawan.

Paborito ko ang paglalaro ng badminto.Pero hindi ko ito na gagawa,lalo na pag lunes hangang biyernes.Hindi naman ako pakapaglaro tuwing sabado at linggo dahil kailangan na tumulong sa mga gawaing bahay at gumawa ng mga school projects.

       Minsan ay kailangan pa naming magkita ng mga kaklase;kapag may activity na gagawin sa school.

Romantic,magical,aksyon: gabi-gabi na lang, yan ang mga eksena sa aking imahinasyon.Imposible kaya kong gawing posible sa mga imahinasyon.Pero minsan mahirap mag imagine dahil ibang iba sa tunay na buhay

Noong nakaraang school year ay hindi ko inaasahan na kasama ako sa recognition.At nakakuha ako ng dalawang award ang best in Filipino at Social.

    Ang pinaka masakit na nangyari ay nagkaroon ako ng line of 7 sa T.L.E ,dahil sobrang hirap talaga kailangan namin na mag lagari, magpaikot-ikot ng wire para mapailaw no choice kami noon dahil punuan na ang iba.Kaya sa pang lalaki gawain ang napasukan namin.

    Nagiging masaya ako tuwing kasama ko ang mga kaibigan. Si Aileen isa sa kanila sya ang pinaka matagal na naging kaibigan,nung gr 7 kami inis ako sa kanya pero nung nag tagal ay mabait pala sya.Naglolokohan kami pag walang ginagawa sa room.

Ang inspirasyon ko sa buhay ay ang aking pamilya na laging nand'yan na umagapay sa akin.Ang mga bagay naman na nagpa-negative sa akin ay pang gagawa ng thesis na sobrang nakaka-stress,dagdag pa ang family promblem at financial problem.

           Pag hindi ko na kaya ang problema ay dumadaan aay sa simbahan bago umuwi.Pagdating sa bahay ay kukunin ko sa drawer ang notebook ko at idrodrowing ko ang mga taong involved sa problema ko.

      Grade7 ako ng,sinabihan ako ng guro ng banda na isulat ko ang pangalan ko upang makasali.Sinulat ko ang pangalan ko kahit hindi ako interesado.Dahil sa impluwensya ng mga kaibigan ko ay sinubukan kong sumayaw gamit ang flag.Kaya masasabi ko na pagsayaw ang aking talento.

      Grade 9-10 hindi na ako nakaka-atend ng pagprapraktis dahil natatakot ako sa mga mas nakakatanda sa amin,pinapahirapan at pinapagalitan ng walang dahilan na isinusumpa ko na lang sa isip.Kaya pinatalsik ako ni Sir na syang nagtuturo sa amin.

        Para hindi ako mapahiwalay sa mga kaklase ko ay sumabak akong mag-audition sa Glee Club.Maraming mag-aaral ang nakapalibot sa akin pero kahit na nahihiya ako ay ginawa ko ang best ko.Ilang linggo ay nabalitaan ko na tinanggal ako ni Sir Luis ,ang voice couch.Masakit sa akin pero tinanggap ko dahil alam ko na mali ang ginawa ko dahil gr10 ng ako ay sumali.

             Ang pinakakatakutan ko ay ang ipis at daga dahil nakakadiri.Takot din ako sa pusa dahil tuwing gabi ay laging silang nasa bubong,kaya ako nagigising tuwing gabi.

           Sa bayan ng Candelaria ako lumaki kasama ang aking lila at iba pang kamag-anak.Malapit sa kalsada ang aming tinitirhan.Malapit din kami sa sapa na tuyot o walang tubig,na madalas ay doon kami naglalaro ng habulan,taguan at iba pa.


        Dahil sa mas madalas ko kasama si Inay ay siya ang mas madalas na nagpapayo sa akin tulad nang wagtutulad sa ate ko na magang nag-asawa kaya siya ang mas nakakaimpluwensya sa akin.Ngayon ay mas madalas kong kasama ang aking mga kaibigan kaya napapagaya ako sa mga kakulitan nila.

          Tulad ng pagtri-trip sa iba naming kaklase papaaminin namin siya kung sino ang crush niya sa klase.Nagkikilitian kami sa classroom habang ang iba ay nakikitawa rin.


    Nakatira ako ngayon sa Baranggay Isabang,Lucena City,kasama ang aking pamilya.Mainggay sa aming bahay dahil sa kakulitan ng bunso kong kapatid.Dagdag pa ang katigasan ng ulo ng aking pamangkin na laging nasa amin.

     Ang kinaiinisan ko naman ay si Tito Roland dahil kain cell phone tulog na lang ang lag niyang ginagawa.Lagi pang naka reklamo pag hindi nakita ang charger.Pati pang paload ay hinihingi pa niya kay mama.

     Ang pinaka malungkot kong karanasan na naibahagi ko sa mga kaklase ko ay yung,mismong kaarawan ko ay lumayas ang kapatid kong lalaki dahil sa katigasan ng ulo.Isa pa ay nang lumayas si ate sa amin.Ayon sa lola ko 9:00 ng gabi ay may nakakita kay ate na sumakay ito sa bus.Ilang araw din siyang hinanap nina mama at papa.


      Dahil sa pangyayaring ito nagtampo din ako dahil pakagi na kami hindi naasikaso.Nakatuon sila sa paghahanap kay ate,pero inunawa ko na lang sila dahil mas kailangan ni ate si mama.

    Ilan lang ito sa mga karanasan na malulungkot na naibahagi ko sa mga kaklase.At ang iba ay hindi pa ako handa na pag usapan dahil hindi pa naghihilum ang sakit ng nakaraan.

People have the Rights

                                     
                                     

       

          People have the Rigths

                    Alas nuwebe ng umaga ay nagtipon-tipon ang mga mag-aaral ng CEFI,sa gilid ng metro Gaisano.Upang makinig/makilahok ang "Arts for Human Rights".Ngunit hindi pa handa ang mga gagamitin.Kaya naghintay muna ang mga estudyante.


                    Ilang minuto ay nag desisyon na ang mga organizer na sa activity center sa ikatlong palapag ng Metro ito ganapin.Upang maginjcbng mas maayos at may aircon pa.Tulong-tulong na ang mga mag-aaral sa pagbuhat ng mga silya speaker, at iba pa.


                   Padating sa ikatlong palapag ay tulong-tulong na ang bawat isa sa pagse-set up.9:30 ay hindi pa nagsisimula ang programa kaya ilan sa aking kamag-aral ay nainis at nainip.Maya-maya pa ay nagsalita na ang isa samga kasamahan ni Maria Lavado.Pagkatapos niyang magsalita ay nagtawag siya ng mga estudyante na maaring magbahagi ng kanilang talento.


              Naging masaya ang bawat isa dahil may nagbahagi ng poetry performance at may kumanta .Maya-maya ay nagsalita muli ang kasama ni Maria,kung sino ang gustong mag pa-face paint ay humanay dito da harapan.Habang ng sasaya ang bawat iangay naglatag sila puting tela na pinuntarahan ng pula.


           Pagkatapos ng maiksing kasiyahan ay nagpanood sila ng isang short film na kung saan napanood ko ang mga naging karanasan ng mga tao sa panahon ng pamumuno ni dating Pang.Marcos,tulad na lang ng isang lalaki na binubuhusan ng tubig sa mukha.Pagkatapos ng panonood ay pinagtanghalian muna ang mga estudyante at sinabi nila na bumalik na kamimamayang 1:30pm


              Pagbalik ng ng hapon ay sinabi ng isang organizers na magpapanood sila ng movie at kung sanay kaming mapanood si Eugene Domingo na nagpapatawa.But this time daw ay mapapanood namin siya sa drama ,kasama sibgc IzaCalzado.

   
            Base sa napanood kong palabas si Eugene Domingo ay gumahanap bilang di Marilou ,asawa ni Jose na isang barbero.Si Jose lang ang mangugupit sa kanilang lugar at siya lang ang nagugupit sa buhok ni Mayor.Tinuturuan din ni Jose ang kanyang asawa kung pano gumupit ng buhok.isang gabi ay nagpaalam si Jose na magtutungo siya sa bahay ni Mayor kaya agad itong gumayak pinaliguan ni Marilou si Jose.Pinagplansta ng damit at ginupitan ng buhok.Sa halip na magtungo sa bahay ni Mayor ay nagpunya ito sa bar.Umuwi si Jose ng lasing na lasing.


              Agad namang inalalayan ni Marilou si Jose at pinunasan ng basang bimbo.Kinaumagahan ay may lalaking pumunta sa kanila upang maggpagupit kaya agad niyang ginising si Jose .Pero hindi ito magising at hindi na rin humihinga.


          Ayon sa Doctor ay bangungot ang sanhi ng pagkamatay.Dahil wala na si Jose ay napag-isip,ni Susan kaibigan ni Marilou,na siMarilou na lang ang maggupit ng buhok sa kanilang lugar.


              Nung una ay hindi pumapayag si Marilou pero hindi nagtagal ay pumayag siyang muling buksan ang barberya.Nung una ay walang nagtitiwala sa kanya pero dahil sa tulong ng mga kaibigan ay kumalat da kanilang lugar ang galing niya sa paggugupit.


           Dahil sa galing niya ay ipinatawag siya ni Mayor.Upang siya na ang gumupit sa buhok nito.Isang purong ginto na gunting ang ipinagamitni Mayor kay Marilou.Dahil sa galing at puludo ng paggupit ay malaki ang ibinayad ni Mayor sa kanya.


            Isang gabi ay natuklasan ni Marilou na isa sa mga rebelde ang inaanak niya.Dahil nakiusap ito na kung maari na doon muna ang kanyang kaibigan na magpahinga dahil nabaril ito.Ilang araw ay nalaman ng opisyal na nagtatago sa ni bahay Marilou ang ilang rebelde.


          Kumalat ang balita sa kanilang lugar,kaya nilalayuan siya ng kanyang mga kapitbahay.At binaril din siPadre sa loob ng simbahan.Naging kaibigan din niya ang asawa ni Mayor maganda at mabait ito.Pero malungkot ito dahil sinasaktan ito ni Mayor.


           Isang araw nagpunta silang dalawa sa ilog upang magkwentuhan at para magpahangin at umupo sa batuhan.Nagbahagi sila ng kanilang mga suliranin.Luz ang gusto kong  pangalaangg magiging anak ko.Luz na ibig sabihin ay liwanag,sabi ng asawa ni Mayor.Hinalikan niya sa labi si Marilou at nagpahulog sa tila bangin.


         Ayon kay Mayor ay matagal ng may-sakit sa pag-iisip ang kanyang asawa kaya nya ito nagawa.Muling ipinatawag ni Mayor si Marilou upang magpagupit.Hindi pa man tapos gupitan si Mayor ay sinaksak niya sa leeg si Mayor gamit ang gunting.Agad siyang tumakas dahil sa takot.


       Dahil sa nangyari ay agad siyang pinaghahanap,kaya ginupitan niya ang kanyang buhok upang hindi siya makilala at mabilis na tumakas.Lahat ng babae sa kanilang lugar ay ginupit din ang buhok nila para malito ang  mga tao na naghahanap kay Marilou.


            Nagpakalayo-layo siya at sumali sa mga rebelde at nagpakilala bilang Luz.Ito ang wakas ng aming movie na napanood.Tapos, na kaming manood pero hindi pa tapos ang pinipinturahang tela.Nakasulat sa tela na"Hustisya para sa mga Biktima ng Paglabag sa Karapatang Pantao".


              Nagsalita si Maria Lavado kung hindi tayo kikilos ay parang kasabwat tayo.At nagbahagi rin siya ng Poetry performance.

                 

Yolanda Survivor

                                                       Yolanda Survivor

      Pagkatapos nang palabas ay isang babae ang nagsalita na dadating si Brillante Mendoza.Ilang minuto ay dumating na siya nagbigay ng mensahe at sinagot ang ilang katanungan na nanggaling sa  piling mag-aaral ng CEFI .Pagkalabas ng sinehan ay dinumog ang direktor dahil marami ang gustong magpakuha ng litrato sa kanya at isa na ako sa nakipagsiksik para makakuha ng selfie sa kanya.

         
        Ang pelikulang Taklub ay tungkol sa mga taga-Tacloban na napinsala ng bagyong Yolada.

       Hindi pa man nakakabangon si Mang Renato dahil sa bagyong Yolanda ay isang sunog  naman ang nang yari sa kanila. Nagtulong-tulong ang mga residente na maapula ang sunog at isa isa ng inilalabas ang mga katawan na walang malay at si Mang Renato lang ang nakaligtas mula sa sunog .Sa ospital naman namatay ang anak niya .
    Napakasakit ang nang yari sa kanya kung ako siguro ang nasakalagayan nya ay magpapasunog ako sa nagngagalit na apoy dahil hindi ko kaya ang mga pang yayari at pagsubok na nangyayari sa akin.


       Nagtungo si Bebeth sa NBI dahil may libreng DNA test upang malaman niya kung sino sa mga bangkay ang anak niya .Nang malaman niya ang resulta ay walang nag- match sa mga bangkay .Halos magwala na siya dahil lagi siyang nagdadala ng bulaklak pero wal doon ang anak niya .Nakakapang lumo ang nangyari sa kanya dahil hindi niya  man lang natagpuan ang katawan ng anak niya .Pero kahit ganon ang nangyari sa kanya ay sa wag siyang makalimot sa Panginoon na nagbigay buhay sa atin.


         Habang naglalakad si Larry ay may napansin siya na tila may nakabaon sa buhanginan, nang hukayin niya ito ay isang cross at ibinigay sa kanyang ama .Nang sumakay siya sa jeep ay nabalitaan niya na isang landslide ang nangyari sa Sitio 66 agad niya itong pinuntahan at nakita niya ang kanyang tita na walang buhay .Sunod sunod ang masasamang pangyayari sa kanila na kahit ako ay masusubok ang pagtitiwala sa Diyos tulad ni Larry.


         Si Mang Renato binagyo, pagkatapos nasunogan.Si Larry, binagyo namatayan ng anak ,asawa,at tiyahin .Nawalan ng anak si Bebeth dahil sa bagyo .Si Erwin nawalan ng tirahan .Lahat sila ay hirap na hirap na ,dahil sa sunod sunod na pang yayari sa buhay nila .At si nubok ang pagtitiwala nila sa Diyos.  



          Ang Taklub ay isa sa mga Indiefilms na dinerek ni Brillante Mendoza .Na ilan sa  nakapanood ay boring dahil tunay na kwento ang nangyari .Wala ring ending dahil patuloy lang ang buhay ngmga tao sa pelikula.